|
|
| Przed znieczuleniem podpajęczynówkowym - informacje dla pacjenta |
O czym powinien pamiętać pacjent, przygotowując się do operacji ?
Przed operacją obowiązuje:
- bezwzględny zakaz palenia papierosów, żucia gumy czy ssania cukierków,
- co najmniej 6 godzin przerwy od ostatniego posiłku; dotyczy to również spożywania płynów, nawet wody.
Co to jest premedykacja farmakologiczna (tzw. Głupi Jaś)?
Podstawowym celem premedykacji jest zmniejszenie lęku i zdenerwowania. W dniu poprzedzającym zabieg operacyjny, anestezjolog po dokładnym przeprowadzeniu wywiadu z pacjentem przepisuje lekarstwa, mające na celu ułatwić oczekiwanie na operację i zlikwidować związane z tym lęki. Najczęściej podaje się leki mające działanie nasenne i uspakajające. Dodatkowo, lekarz w zależności od tego jaki efekt chce uzyskać, może zlecić podanie leku, który:
- zahamuje wydzielanie śliny,
- zapobiegnie wymiotom pooperacyjnym,
- spowoduje niepamięć wsteczną,
- zadziała przeciwbólowo.
Nie ma jednakowego standardu postępowania co do tego, jakie to mają być leki. Decyduje o tym rodzaj i rozległość zabiegu, sposób znieczulenia, a także doświadczenie i upodobania anestezjologa Premedykację podaje się już wieczorem w przeddzień zabiegu oraz 1 godz.- 40 min przed planowanym zabiegiem operacyjnym. Niektóre leki podawane są w formie wstrzyknięć, ale często zdarza się również, że są podawane drogą doustną w formie tabletek. Trzeba wtedy pamiętać, aby je połknąć popijając niewielką ilością wody (najczęściej jest to określane jako jeden łyk).
O co pyta anestezjolog przeprowadzający wywiad?
Na każdym anestezjologu ciąży odpowiedzialność za podjęcie decyzji, czy chory nadaje się do operacji, czy nie. Dlatego najpóźniej 1 dzień przed planowanym zabiegiem operacyjnym lekarz anestezjolog przeprowadza wywiad, bada pacjenta i ustala jaki rodzaj znieczulenia jest dla niego najbardziej korzystny. Podejmując taką decyzję musi zadać pacjentowi szereg pytań dotyczących jego stanu zdrowia, a czasem i rodziny. Nie ma tutaj sztywnych reguł co do zadawanych pytań, ponieważ każdego chorego traktuje się indywidualnie.
Przykład przebiegu wywiadu:
1. Aktualna waga i wzrost.
2. Poprzednio przebyte operacje, rodzaje znieczuleń oraz czy wystąpiły jakieś powikłania również w rodzinie.
3. Przebyte wcześniej choroby w tym zakaźne (zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, gruźlica, wirusowe zapalenie wątroby itp.).
4. Aktualnie współistniejące choroby (oprócz tej na którą pacjent jest hospitalizowany), np:
- choroby serca np nadciśnienie tętnicze, arytmie, wady serca i wiele innych,
- choroby płuc np astma, gruźlica,
- choroby nerek,
- cukrzyca, jaskra, choroby tarczycy,
- choroby układu nerwowego itd.
5. Leki przyjmowane na stałe.
6.Wszelkiego rodzaju uczulenia (na leki , środki chemiczne, rośliny itd.).
7. Ocena stanu uzębienia (protezy, mostki, ruszające się zęby).
8. Palenie papierosów.
Jakie podstawowe badania należy wykonać przed każdym zabiegiem operacyjnym?
Do badań tych należą:
- grupa krwi,
- morfologia,
- układ krzepnięcia (INR, APTT),
- kreatynina,
- poziom glikemi,
- badanie ogólne moczu,
- Ekg,
- Rtg płuc (raz na dwa lata).
Jeżeli lekarz ma jakiekolwiek wątpliwości co do stanu zdrowia pacjenta, może zlecić wykonanie dodatkowych badań, np. hormonów tarczycy, enzymów wątrobowych, i innych.
Jakie są rodzaje znieczuleń?
Najogólniej, w dużym uproszczeniu znieczulenia można podzielić na:
- ogólne z intubacją dotchawiczą,
- regionalne,
- krótkie dożylne.
Jeżeli operacje dotyczą obwodowych części ciała, anestezjolog proponuje zastosowanie znieczulenia regionalnego. Operacje w obrębie głowy, twarzy, klatki piersiowej i nadbrzusza przeprowadza się w znieczuleniu ogólnym z intubacją dotchawiczą. Natomiast operacje trwające krótko, poniżej 30 min., można wykonać w znieczuleniu dożylnym, z zastosowaniem maski twarzowej.
Pacjent musi wyrazić pisemną zgodę na proponowane znieczulenie.
Co to jest znieczulenie regionalne - podpajęczynówkowe?
Istnieje wiele znieczuleń regionalnych. Praktycznie każdą część obwodową ludzkiego ciała można znieczulić osobno (np. palec, jedną nogę, pośladki itd.) Zależy to od wiedzy, doświadczenia, praktycznych umiejętności lekarza anestezjologa oraz dostępności do sprzętu umożliwiającego mu zastosowanie takiego znieczulenia. Najpopularniejszym, wzbudzającym wiele obaw jest znieczulenie podpajęczynówkowe. Pacjenci nazywają go znieczuleniem do kręgosłupa. Znieczulenie takie można wykonać jeżeli operacja będzie dotyczyć:
- okolicy nadbrzusza poniżej pępka,
- kończyn dolnych
- operacji ginekologicznej krocza,
- niektórych operacji urologicznych.
Bezwzględnym przeciwwskazaniem do takiego rodzaju znieczulenia są zaburzenia krzepnięcia krwi. Jeżeli pacjent przyjmuje leki przeciwkrzepliwe musi poinformować o tym wcześniej lekarza, który ustali dalsze postępowanie.
Znieczulenie takie najczęściej wykonuje się w pozycji siedzącej. Umożliwia to lekarzowi łatwiejszą orientację w warunkach anatomicznych pacjenta oraz sprawniejsze wykonanie nakłucia przestrzeni podpajęczynowej i podanie środka znieczulającego. Jeżeli pacjent nie może usiąść, wykonuje się w pozycji leżącej na boku. Najważniejsze dla pacjenta w tym znieczuleniu jest to, że wykonuje się je na wysokości 3-4 kręgu lędźwiowego, gdzie nie ma już rdzenia kręgowego. Pozwala to uniknąć jego nakłucia i w ten sposób ustrzec się przed następstwami jego uszkodzenia. Wstrzyknięcie środka znieczulającego powoduje kontrolowaną, odwracalną blokadę włókien czuciowych i ruchowych w obrębie podbrzusza i kończyn dolnych. Pojawia się uczucie ciepła, mrowienia, ciężkości. W efekcie pacjent nie czuje bólu, ale też nie może poruszać nogami. Jest to stan odwracalny i mija w zależności od rodzaju podanego środka, od 2 do 6 godzin od momentu wstrzyknięcia.
Jolanta Ruszczyk
pielęgniarka
|
| |
|
|
|
| Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
|
|
|
|
|
Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.
Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.
Brak ocen.
|
|
|
|
|
|
Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem? Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.
Zapomniane hasło? Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
|
|
|
|
|
|
